Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/jdehaas/domains/jeroendehaas.nl/public_html/lepus.php on line 3
Jeroen de Haas.nl
Zoom kaart
Home
Mail Jeroen
Login

De reis

Tempeltocht
24-11-2011
Antigua

Ya-man!
21-11-2011
Caye Caulker

Kijkje achter de schermen
17-11-2011
Copan

Revolutie en wanhoop
14-11-2011
Perquin

Revolutie en hoop
10-11-2011
Leon

Over de grens
06-11-2011
Isla de Ometepe

Gevaarlijke natuur
03-11-2011
Santa Elena

Aan een stalen draadje
02-11-2011
Santa Elena

Planten- en dierenrijk
01-11-2011
La Fortuna

Welkom in Amerika
30-10-2011
La Fortuna

Midden-Amerika: van Costa Rica tot Guatemala
17-06-2011
Leidschendam

Kijkje achter de schermen

Copan | Honduras | donderdag 17-11-2011 | Jeroen

We zitten in een typisch toeristisch dorpje in Honduras: Copan.. De zon schijnt over het dagelijks schoongeveegde centrale plein, de souvenirwinkels en restaurantjes zijn bijna dag en nacht open, ons hotel is buitengewoon aangenaam ennop een steenworp afstand ligt een indrukwekkend tempelcomplex van de oude Maya's. Paradijs voor een dag of twee, hoe kan het nog stuk. Simpel: boek een rondleiding bij de Belgische uitbater van café ViaVia, genaamd Geert, en je krijgt een kijkje achter de schermen van het liefelijke Copan en het harde Honduras.

We wandelen door het stadje en de omstreken ervan en krijgen van Geert een opzienbarend inkijkje in de Hondurese samenleving. Eerste wijsheid: niemand controleert hier niemand. Politie is hier niet ter bescherming van de burger. Voor het hongerloontje dat ze krijgen zullen ze eerder geneigd zijn wat steekpenningen aan te nemen dan met hun eigen leven de burger te beschermen. Corruptie is ook een systeem, zo leren we in talloze voorbeelden.

En wie zijn dan die mannen met grote blaffers voor de ingang van winkels en banken? Privé-bewakers. Wie wat te beschermen heeft: eigendommen, geld of famiIieleden, huurt zelf bescherming in. Wapens alom hier in het straatbeeld. Gisteravond voegden zich in het restaurant waar we zaten een gezelschap van drie gewapende militiaren. Die hadden ook trek in een lekker stukje vlees, maar mogen tijdens de maaltijd geen afstand doen van hun wapen. Dat wordt dan gemakshalve maar op de schoot onder tafel gelegd. Gevolg was wel dat onze tafel op deze manier continu in de vuurlinie lag. Eet toch iets minder gezellig.

Honduras staat momenteel op de tweede plek van armste landen op het westelijk halfrond. Alleen Haïti is armer. De grootste bron van inkomsten is het geldverkeer van in Amerika werkende Hondurezen die hun verdiende geld terug sturen naar het thuisland. Naarmate we verder van het gemoedelijke centrum de stad uitlopen wordt langzaam duidelijk wie hier iets te besteden heeft en wie niet. In dezelfde wijk kan een hutje van leem naast een riante stadsvilla staan. De een heeft geen cent om aan zijn kont te krabben de ander heeft hardwerkende familie in Amerika of begeeft zich in de harde wereld van drugstransporten.

Het contrast in de straat is gekmakend onbegrijpelijk. We staan stil bij het krot van een huis van een zestienjarig meisje dat haar ouders op haar twaalfde verloor en nu als enige verantwoordelijk is voor haar jongere broertje. Triest genoeg is in dit land haar lichaam slechts haar enige verkoopwaar.

Het zijn ditsoort mensen die in de klauwen van drugsbaronnen vallen. Ze krijgen het aanbod om voor vijftig Dollar een rugzakje onversneden cocaïne over de bergen naar Guatemala te brengen. Voor de lopers een onweerstaanbaar bedrag, voor de handelaren een schijntje. Bedenk maar eens dat zo'n rugzakje dag in dag uit duizenden dollars waard is. De arme mensen verdienen zo de kost. Enig nadeel is dat je, eenmaal begonnen, niet meer kan stoppen. Wie stopt eindigt uiteindelijk met een kogel tussen de ogen.

De middag leidde tot een hoop discussie en stemde tot nadenken. Wat dat betreft is dit best een confronterende rondreis. Maar tot nu toe is het een groot genoegen om te luisteren naar mensen zoals Geert, die huis en haard opgeven om in een ander land het geluk van henzelf en de lokale bevolking te beproeven. Het zijn ditsoort mensen die hopelijk Honduras langzaamaan van binnenuit kunnen verbeteren.

© Jeroen de Haas 2017

Foto's

Een selectie van mijn laatst gemaakte foto's.


Reisklok

Belmopan
San José
San Salvador
Ciudad de Guatemala
Tegucigalpa
Managua
Santiago
Amsterdam
Kampala
Dar Es Salaam
New Delhi
Kathmandu
Jakarta
Kuala Lumpur
Singapore
Beijing
Tokio
Suva
Wellington